ความคิด

ความคิดสมัย
ป.1
เพื่อนที่ดีคือคนที่ไปห้องน้ำเป็นเพื่อนคุณ แล้วก็จับมือคุณระหว่างเดินผ่านห้องโถงที่น่ากลัว
ความคิดสมัย
ป.2
เพื่อนที่ดีคือคนที่ทำให้คุณเข้าเรียนคลาสที่ไม่อยากเรียน (มั้ง) ?
ความคิดสมัย ป.3
พื่อนที่ดีคือคนที่แบ่งอาหารกลางวันให้คุณ เมื่อคุณลืมกล่องข้าวไว้ที่บ้าน =?
ความคิดสมัย ป.4 เพื่อนที่ดีคือคนที่ยอมเปลี่ยนคู่เต้นในวิชาลีลาศเมื่อคุณ ไม่อยากจับคู่เต้นอยู่กับนิกจอมลามกหรือเอ็มกลิ่นแรง

สรว ตถาคตา ธิษฺฐาน หฤทย คุหฺย ธาตุ ครณฺฑ มุทฺราธารณีสูตฺร

SurawaTathakata

เสรีภาพ

เสรีภาพมิใช่เศษเสี้ยว แต่อยู่ในจิตใจที่เต็มเปี่ยม จิตใจชนิดนี้มีเสรีภาพ แต่มันก็หารู้ไม่ว่ามันมีเสรี เพราะสิ่งรู้นี้อยู่ในมิติของเวลา จากอดีตมาสู่ปัจจุบันถึงอนาคต กระบวนการทั้งหมดคือกาลเวลา และกาลเวลาหาใช่ส่วนประกอบของเสรีภาพไม่ เสรีภาพมิได้อยู่ในการเปลี่ยนที่คุมขัง เปลี่ยนคุรุ พร้อมอำนาจอันโง่

เขลา อำนาจบงการชนิดนั้น ไม่เคยก่อให้เกิดความมีระเบียบเรียบร้อยอย่างแท้ จริงได้ ตรงข้ามกลับก่อให้เกิดความระส่ำระสาย และจากความสับสนปั่นป่วนนี้เอง ที่อำนาจถือกำเนิดขึ้น เสรีภาพในการที่จะเลือกในตัวของมันเองขัดแย้งกับเสรีภาพที่แท้จริง การเลือกมีอยู่ก็ต่อเมื่อ มีความสับสน ปกติสุขอย่าง

สมบูรณ์คือแสงสว่างแห่งเสรีภาพ ปกติสุขนี้มิใช่บุตรธิดาของความคิด ด้วยเหตุว่ากิจกรรมทั้งมวล ซึ่งผุดขึ้นมาจากความคิด ล้วนเป็นเพียงการแบ่งแยกและเศษเสี้ยว ความรักไม่ใช่เศษเสี้ยวของความคิด ของความพึงพอใจ การหยั่งรู้ถึงสิ่งนี้คือปัญญา ความรักและปัญญาเป็นของคู่กัน จากจุดนี้เองที่ก่อเกิดกิจกรรมซึ่ง ไม่นำไปสู่ทุกข์ เพราะความเป็นปกติสุขคือรากฐานของมัน....................................

freedom

鼓勵第的話 第六章

ผู้ที่มีความเชื่อมั่นและมั่นใจ จะเข้มแข็งและไม่หวั่นไหว ในสถานการณ์ที่สำคัญ ขอให้รับมือกับการท้าทายทุกอย่างด้วยความร่าเริงยินดี ด้วยความเชื่อมั่นเช่นนี้ ขอให้ทั้งหมดก้าวหน้าไปด้วยกันมุ่งสู่ อนาคตอันสดใสได้ 

 

สายลมครวญ โดย มัณฑณาโมรากุล

แรงบันดาลใจ

---

สยามเมืองยิ้มพิมพ์ใจเป็นหนักหนา
ชาวประชาทั่วแคว้นทุกแห่งหน
อีกทั้งชาวต่างประเทศทุก{มณฑล}
ต่างมายลพระเมุรแห่งนี้(มิ)ลืมเลือน

ต่อแต่นี้ไม่มีแล้วพระเมรุ
คงเหลือแต่ทุ่งพระเมรุแต่หนหลัง
สิ่งปลูกสร้างต้องรื้อถอนไม่จีรัง
เหลือแค่ความหลัง - ความสวยงามประดับใจ

ครู

การที่พวกเราฟังเพลงนั้นสักแต่ว่าต้องการฟังเพราะความไพเราะมีน้อยคนนักที่จะเข้าซึ้งถึงแก่นแท้ในเนื้อหาของเพลงไม่ว่าจะเป็นเพลงไทย - เพลงสากลหรือเพลงของทุกชนชาติ บางคนไม่รู้จักเสียด้วยซ้ำว่าผู้ที่ร้องเพลง - ผู้ที่แต่งเพลงนั้นคือใครมีประวัติความเป็นมาอย่างไรโดยเฉพาะนักร้อง
นักแต่งเพลงรุ่นเก่า ๆ มีแต่จะล้มหายตายจากไปทิ้งแต่แต่ผลงานซึ่งไม่ได้ตายตามไป น่าเสียอนุชนรุ่นใหม่มัวคลั่งไคล้กับวัฒนธรรมตะวันตกโดยลืมเอกลักษ์ของไทยแท้แต่ดังเดิม


เพ็ญศรี พุ่มชูศรี


ยรรยงค์ เสรานนท์


เลิศ ประสมทรัพย์


มัณฑณา โมรากุล


ทนงศักดิ์ ภักดีเทวา


วินัย จุลศักดิ์ปะ


ที่เอ่ยนามมานี้ยังไม่หมด แต่ท่านเหล่าหากายมีไม่ในโลกานี้แล้ว แต่จะพูดถึงงานเพลงลูกทุ่งซึ่งเป็นเพลง


พื้นบ้าน